Livia Melzi

Αυτό το project διερευνά τη σημασία των αρχείων για τα μουσεία, καθώς και τη θέση που έχουν οι εικόνες στις σχέσεις ισχύος μεταξύ ευρωπαϊκής κουλτούρας και βραζιλιάνικης επικράτειας. Αυτή η οπτική ιστορία ακολουθεί τους τελευταίους μανδύες της φυλής Tupinambá -τεχνουργήματα που χρησιμοποιούνταν κατά τη διάρκεια ανθρωποφαγικών τελετουργιών- το σύνολο των οποίων φυλάσσεται σε ευρωπαϊκά μουσεία. Οι εικόνες προσκαλούν το κοινό να έρθει αντιμέτωπο με τον οπτικό διάλογο πίσω από την πολιτική της συντήρησης και της μη-επιστροφής αυτών των έργων. Μια δεύτερη πράξη αναδεικνύει τις εικόνες που δημιουργήθηκαν από τα μουσεία αλλά και κάποιες ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο Johan Maurits, που ξεκίνησε τη μεταφορά των μανδυών. Φέρνοντας στο προσκήνιο τη ροή του αρχείου, θα λέγαμε πως οι εικόνες λειτουργούν ως μετα-αρχείο και η φωτογραφία μπορεί να αναγνωστεί ως μια ζώνη επαφής: μεταξύ του καλλιτέχνη και του αρχείου, μεταξύ των εικόνων και των ιθαγενών, μεταξύ των αναμνήσεών μας από επισκέψεις σε μουσεία και των ελάχιστων φορών που επισκεφθήκαμε τα αρχεία τους.