Το έργο αναπτύσσεται ανάμεσα σε Αθήνα και Φολέγανδρο από το 2020 και ακολουθεί τα ίχνη μιας αυτοκτονίας των αρχών του 20ού αιώνα. Ο δάσκαλος της Φολεγάνδρου, αφού νοσηλεύεται για έναν μήνα στο Δημοτικό Νοσοκομείο της Αθήνας, πάσχοντας από φυματίωση και μη θέλοντας να τη μεταδώσει, αυτοκτονεί στις 5 Μαΐου 1901 στο ξενοδοχείο «Βύρων». Κίνητρο για τη δημιουργία του έργου αποτέλεσε η ανοιχτή επιστολή αυτοχειρίας του Στυλιανού Μπαλμετάκη, που προήλθε από έρευνα του Ρομαντικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο έργο επιχειρείται μια ετεροχρονισμένη προσέγγιση της ύστατης προσπάθειας επικοινωνίας με τον κόσμο, εκείνης που συντελείται μέσα από ένα μήνυμα το οποίο μοιραία δεν απαντιέται, καθώς ο συγγραφέας του έχει πια αποβιώσει. Μέσα από μια μεταφορική αφήγηση για μια καθηλωτική πράξη, δημιουργώ έναν χώρο ελεύθερου αναστοχασμού γύρω από τη στιγμή κατά την οποία η ζωή γίνεται δυσάρεστη και η παράτασή της την καθιστά μάταιη. Πώς μπορούμε να σταθούμε απέναντι στο παράλογο και να δημιουργήσουμε μια εμπειρία του κόσμου ανοιχτή τόσο στην ομορφιά του όσο και στη βαναυσότητά του;
Bio: Η Ειρήνη Ανδρουλάκη (γεν.1990) ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει αποφοιτήσει από το τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου και έχει ολοκληρώσει σπουδές Κινηματογράφου, Ιστορίας και Μέσων στο Παρίσι, όπου και εργάστηκε ως τεκμηριώτρια φωτογραφικών και οπτικοακουστικών συλλογών έως το 2019. Έχει ολοκληρώσει κύκλους σεμιναρίων στον Φωτογραφικό Κύκλο και στο Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας και αυτήν την περίοδο φοιτά στο Τμήμα Φωτογραφίας και Οπτικοακουστικών Τεχνών της Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.
