Viktor Koen

«Το Fermoza Fading συνθέτει ένα οπτικό χρονολόγιο απώλειας μνήμης, νοητικής σύγχυσης και προσωπικής οδύνης. Ένα σύνολο εννέα μεταξοτυπιών καταγράφει τη σταδιακή βύθιση της μητέρας μου στην άνοια, αλλά και τη δική μας συλλογική και σταδιακή αδυναμία να διατηρήσουμε καθαρή την εικόνα της.

Η σειρά άρχισε να διαμορφώνεται συνειδητά το καλοκαίρι του 2023, πριν από τον αιφνίδιο θάνατό της την επόμενη άνοιξη. Η εμπειρία του να τη βλέπω να δυσκολεύεται να ανακαλέσει γεγονότα ή να σχηματίσει συνεκτικές προτάσεις, με ώθησε να επανεξετάσω το οικογενειακό μας παρελθόν όπως φανταζόμουν ότι το αντιλαμβανόταν η ίδια – μπερδεμένο, αποσπασματικό, γεμάτο γνωστικά αδιέξοδα και απογοήτευση (φυσικά, αυτή ήταν μια παραπλανημένη προβολή, ωστόσο ήταν όμως ο μόνος τρόπος που διέθετα για να πλησιάσω, έστω και ατελώς, αυτό που πιθανόν βίωνε). Παράλληλα, η κατάστασή της προκάλεσε σε εμένα και τα αδέλφια μου μια σχεδόν σπασμωδική ανάγκη να διασώσουμε ό,τι είχε απομείνει από το οικογενειακό μας αρχείο, το οποίο, μετά τον θάνατό της, έμοιαζε να χάνεται ανεπιστρεπτί.

Οι εικόνες αντανακλούν ένα σύνθετο πλέγμα συναισθηματικών δοκιμασιών –όπως και ένα σύνολο ηθικών, πρακτικών και υπαρξιακών δυσκολιών, καθώς και αισθημάτων ενοχής– αποτυπώνοντας όσα ήταν αδύνατο να εκφραστούν με λόγια. Παρότι γνωρίζαμε το αναπόφευκτο, προσπαθούσαμε απεγνωσμένα να συμφιλιωθούμε με τη σταδιακή μεταμόρφωση της μητέρας μας σε κάποιον άλλον άνθρωπο. Η Fermoza δεν ζει πια εδώ.»