Lisa Karnadi

Το οικογενειακό σπίτι της Lisa Karnadi –το Jimin, όπως το αποκαλούσαν– χτίστηκε από τον παππού της το 1981 στην Τζακάρτα της Ινδονησίας. Αφού στέγασε δύο γενιές της οικογένειάς της, μετατράπηκε σταδιακά σε χώρο διαμονής για εργάτες που κατέφταναν στην Τζακάρτα από αγροτικές περιοχές αναζητώντας δουλειά.

Το πρότζεκτ της Karnadi ξεκίνησε αρχικά ως μια διερεύνηση της πολιτισμικής της προσαρμογής στην Ελβετία το 2010, καθώς και των συναισθηματικών δυσκολιών που προέκυψαν από τις πολιτισμικές συγκρούσεις με την οικογένειά της, το άγχος και την κατάθλιψη. Συχνά επέστρεφε νοερά στις αναμνήσεις του παιδικού της σπιτιού αναζητώντας παρηγοριά, μέχρι που συνειδητοποίησε πως δεν είχε ακόμη επεξεργαστεί πλήρως την απώλειά του.

Η πορεία του έργου άλλαξε όταν η γιαγιά της Karnadi διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού. Λόγω της επιδεινούμενης υγείας της αλλά και της προχωρημένης φθοράς του σπιτιού, το Jimin εγκαταλείφθηκε τον Ιούλιο του 2024. Καθώς όμως η γιαγιά και ο πατέρας της αρνούνταν να αποχωριστούν το σπίτι, το έργο εξελίχθηκε σε μια στοχαστική αναμέτρηση με την οικογενειακή ιστορία, τη μνήμη, τη συναισθηματική προσκόλληση και τον αποχαιρετισμό. Μέσα από μια εικονική περιήγηση βασισμένη στη φωτογραμμετρία, αρχειακές εικόνες και συνομιλίες με μέλη της οικογένειας, το έργο επιχειρεί να διασώσει τη χωρική ουσία του σπιτιού πριν αυτό εξαφανιστεί οριστικά. Παράλληλα, εξερευνά τον τρόπο με τον οποίο τα σπίτια λειτουργούν ως φορείς προσωπικής και συλλογικής μνήμης, διαμορφώνοντας βαθιά την αίσθηση της ταυτότητάς μας.