Florence Goupil

Το έργο καταγράφει τις διαδικασίες προστασίας περισσότερων από πενήντα τεσσάρων ποικιλιών καλαμποκιού στο Περού και εξήντα πέντε στο Μεξικό, καθώς και τις αυτόχθονες γεωργικές και πνευματικές γνώσεις που έχουν διαφυλάξει αυτούς τους σπόρους για περισσότερα από 7.500 χρόνια – μια αρχαία κληρονομιά που σήμερα απειλείται με εξαφάνιση. Με βαθιά αφοσίωση, πρεσβύτεροι Quechua και Wanka καλλιεργούν τη γη μέσα από προγονικές πρακτικές, προστατεύοντας τους γηγενείς σπόρους ως μια πράξη πνευματικής και οικολογικής αντίστασης.

«Φυτεύουμε τους σπόρους με τη δύναμη του τραγουδιού μας», λέει η Magdalena, μια πρεσβύτερη της κοινότητας των Wanka. Αντιμέτωποι με την κρατική αδιαφορία και τις ολοένα πιο ακραίες περιόδους ξηρασίας, οι πρεσβύτεροι αυτοί λειτουργούν ως φορείς μιας προγονικής σοφίας, της γεωργικής γνώσης και της ανθεκτικότητας των κοινοτήτων τους. Για εκείνους, ο αγώνας δεν αφορά μόνο το καλαμπόκι, αλλά την πολιτισμική επιβίωση, τη γλώσσα της πνευματικότητας και το δικαίωμα στην προστασία της προγονικής κληρονομιάς. Κάθε ποικιλία φέρει τη δική της ιστορία, σημασία και σκοπό.

«Η γιαγιά μου ήταν εκείνη που με μύησε σε αυτόν τον κόσμο, μέσα από ιστορίες για το καλαμπόκι που καλλιεργούσε κάποτε στην πατρίδα της στις Άνδεις. Η φωνή, η μνήμη και το αρχείο της διατρέχουν αυτό το έργο ως μια προσωπική γέφυρα προς την ανθεκτικότητα των αυτοχθόνων γυναικών.» Σε μια εποχή περιβαλλοντικής και πολιτισμικής διάβρωσης, τα τραγούδια, οι χειρονομίες και τα τελετουργικά τους μετατρέπονται σε πράξεις αντίστασης.