Ελισσάβετ Σίκαλου

Αυτή η φωτογραφική σειρά εξερευνά τη διαδικασία αποσύνθεσης των παγετώνων που έχουν απομείνει στα Πυρηναία, στα σύνορα μεταξύ Ισπανίας και Γαλλίας. Το 1850 υπήρχαν πενήντα δύο παγετώνες, ενώ σήμερα έχουν απομείνει μόλις δεκατέσσερεις. Είναι μάλιστα πιθανό κάποιοι από αυτούς να έχουν ήδη σταματήσει να κινούνται και, συνεπώς, να μη θεωρούνται πλέον «ζωντανοί». Υπολογίζεται ότι, αν συνεχίσουν να εξαφανίζονται με τον ίδιο ρυθμό, σε τριάντα χρόνια αυτό το μοναδικό τοπίο θα έχει χάσει οριστικά τη σημερινή του μορφή. Μια τέτοια απώλεια θα σήμαινε όχι μόνο τον αφανισμό της κληρονομιάς του τοπίου, αλλά και ενός πολύτιμου περιβαλλοντικού αρχείου, καθώς ο πάγος περιέχει πληθώρα στοιχείων που μπορούν να μελετηθούν.

Οι τελικές εικόνες έχουν υποστεί φυσική επεξεργασία. Κάποιες εκτυπώθηκαν και διατηρήθηκαν στον πάγο, ενώ άλλες χαράχθηκαν και φωτογραφήθηκαν εκ νέου. Παρότι αυτή η μεταβολή είναι αργή και φαινομενικά αναίμακτη, η Γη θρηνεί και είναι καιρός να την ακούσουμε. Αν καταφέρουμε να νιώσουμε τον πόνο του τοπίου και να αντιληφθούμε ότι όλοι αποτελούμε μέρος του ίδιου οικοσυστήματος, ίσως κινητοποιηθούμε ώστε να αποτρέψουμε την εμφάνιση παρόμοιων φαινομένων στο μέλλον.