Camille Lévêque

Η Camille Lévêque ανήκει στη γενιά των Αρμενίων που γεννήθηκαν στη Γαλλία – εγγονών των επιζώντων της Γενοκτονίας των Αρμενίων του 1915. Το έργο της εξερευνά μια κληρονομιά σημαδεμένη από δύο αντίθετους πόλους –τη λατρεία και την απόρριψη– αμφότερες έντονες αντιδράσεις που τροφοδοτούνται από τον πόνο και τη φαντασία. Για την αρμενική διασπορά, το βάρος του παρελθόντος εντείνεται ακόμα περισσότερο από την άρνηση αναγνώρισης της γενοκτονίας εκ μέρους της Τουρκίας, γεγονός που εμποδίζει τη συλλογική διεργασία του πένθους.

Μέσα από διαδρομές ανάμεσα στην Αρμενία και τη Γαλλία, αλλά και μέσα από συνομιλίες με ανθρώπους της γενιάς της, η Lévêque διερωτάται πάνω στην ατομική και συλλογική ταυτότητα, τη διαγενεακή μεταβίβαση του τραύματος, τη μυθοπλαστική διάσταση των οικογενειακών αφηγήσεων και την ανάγκη απελευθέρωσης από επιβεβλημένες μορφές αυτοαναπαράστασης. Χρησιμοποιώντας αρχειακό υλικό, εικόνες τραβηγμένες σε φωτογραφικά στούντιο και ανακατασκευασμένες ιστορίες, συνθέτει μια υποθετική οικογενειακή ιστορία όπου η μνήμη, η διασπορά και η προσωπική μυθολογία αλληλοδιαπλέκονται, δίνοντας έμφαση στα μάτια –ή στην απουσία τους– ώστε να θέσει στο επίκεντρο το βλέμμα και την οπτική.

Η πολυσχιδής έρευνά της γύρω από τις ταυτότητες των απογόνων μεταναστών κινείται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, την πραγματικότητα και τη μυθοπλασία, αποτυπώνοντας πολλαπλές διασπορικές ταυτότητες που συγκροτούνται μέσα από εικόνες υπό συνεχή διαπραγμάτευση. Το Tsavt Tanem (να πάρω τον πόνο σου) πλαισιώνει αυτή τη διερεύνηση της ενσυναίσθησης μέσα σε ένα τοπίο κληρονομημένης πολυπλοκότητας.